Natuurlijk

Dit weekend was er een AP-festival, oftewel een weekend van Natuurlijk Ouderschap… en wij waren er natuurlijk bij! Nou ja, natuurlijk… Helemaal natuurlijk was het niet, want voor kamperen vinden wij onszelf niet zo geschikt. We hebben daarom een bed-and-breakfast gereserveerd bij (Schoon)Zus en Zwager, die dichterbij Nuis wonen dan wij. Heerlijk dat we daar terecht konden! Overdag gingen we, alsnog met een auto vól spullen waarvan we zeker wisten dat we ze die dag niet konden missen, naar het festivalterrein.

We hebben een heel goed weekend gehad daar! Het was erg leuk om eindelijk de gezichten en de stemmen te leren kennen van de mensen met wie ik via e-mail regelmatig contact heb. Er kwamen ook nieuwe namen langs, van mensen die we hopelijk online ook weer zullen tegenkomen.

Ruan heeft zich enorm vermaakt op de grote trampoline, in de zandbak in de enorme boeren schuur, met bellenblaas en stoepkrijt, en vooral: met Papa en een grote groep kinderen! Veertig volwassenen en zeker zoveel kinderen waren bij elkaar gekomen. Eén van de hoogtepunten voor haar, maar ook voor mij, was het Blote Voetenpad. In alle rust beestjes vangen uit het water, steeds een beetje dieper en viezer en modderiger… Zo smerig is ze nog nooit geweest! (Helaas zat het fototoestel ergens verstopt tussen al die spullen die we beslist nodig zouden hebben…) Ik vond het ook heerlijk: wat kan leven zonder schoenen en zonder klok gezond voelen!

Verder deden we een workshop ‘Geweldloze communicatie’ door Marlies Tjallingii van de Ruzieleerschool, waar na afloop boeken verkocht werden. ‘Opgroeien in vertrouwen’, van Justine Mol, over opvoeden zonder straffen en belonen, ligt nu op mijn stapel ‘te lezen boeken’ te vechten om de voorrang met een geleend boek: ‘Op zoek naar het verloren geluk’ van Jean Liedloff.

Het was heel inspirerend om te praten met verschillende thuisonderwijsouders die elk hun eigen weg zoeken met hun kinderen. Van meerdere mensen hoorde ik: ‘De keuze voor thuisonderwijs is de beste die we ooit gemaakt hebben!’ We hebben kennisgemaakt en bijgepraat met de andere AP-ouders; een workshop ‘Dragen’ gevolgd en van dichtbij gezien hoe je je kindje ook op je rug kunt knopen… nog even oefenen! Tijdens een kring over ‘Samen slapen’ werden ervaringen uitgewisseld, wat per e-mail nog voorgezet gaat worden… En we hebben vooral veel genoten van het samen zijn, de wederzijdse herkenning en de ontspannen sfeer.

Al met al een bijzonder waardevolle tijd. Christine en Bernadette (en in jullie alle anderen), ook via deze weg: HARTELIJK BEDANKT!!!

Beslist niet natuurlijk is de nieuwe inrichting van onze tuin: het echte gras is eruit, kunstgras erin. Dat oogt nogal eh… GROEN en nep, maar dat we van die vierkante meters nu gebruik kunnen maken, weegt er toch ruimschoots tegenop! Tot nu toe was het kattenterrein: elke dag verse poep, hoera. Daar laat je je kinderen niet graag in spelen natuurlijk. We zijn daarom erg blij met deze metamorfose! Er bovenop staat het speeltoestel dat we (gedeeltelijk) voor Ruans verjaardagsgeld hebben kunnen kopen. Ieder die heeft bijgedragen: nogmaals bedankt! Kom gauw een keer meegenieten, oké?