Vlinders

Bij de vlinderstichting hebben we een pakketje besteld met eitjes, rupsen en poppen van het koolwitje. Sinds vorige week woensdag volgen we het proces met aandacht. Wat ongelooflijk mooi om te zien gebeuren! Ik geniet er misschien wel het meest van, maar ook de kinderen (zowel Ruan en Naïm als de oppaskinderen) kijken heel geïnteresseerd mee.

Bij elke verandering denk ik weer: 'Ik heb te weinig geloof om een atheist te zijn'. Schitterend ontworpen is het!

We zagen hoe de rupsen zich te goed doen aan de kool (en veel poepen: het dagelijks schoonmaken van de bak is geen overbodige luxe!),hoe ze vervellen, hoe de poppen 'kwispelen'.

Toen ik bijna de moed opgegeven had dat de eitjes nog uit zouden komen, zagen we opeens heel kleine wriemelrupsjes op een koolblad en nog diezelfde avond kon je zien hoe ze gegroeid waren. Veel rupsen hebben een rustig plekje gezocht en zijn in een pop veranderd.

En... heel passend op het Paasfeest kwamen de eerste vlinders tevoorschijn! Een dag later nog twee. Gisteren hebben we er een aantal vrij gelaten. Het waren allemaal vrouwtjes, dus voor nieuwe bevruchte eitjes hopen we nu op de volgende ronde.

Het bezig zijn met de rupsen en vlinders inspireerde de kinderen om nog meer kriebelbeestjes te gaan zoeken. Lang leve de achtertuin, lang leve water en zeep :)!