Met Rintje naar Rintje

'Wanneer gaan we weer naar het Kinderboekenmuseum?' Die vraag werd me met enige regelmaat gesteld, zowel door Ruan als door Naïm. Ik beloofde dat we zouden gaan zodra er weer een nieuwe tentoonstelling zou zijn. Eind september werd die geopend en begin oktober stonden wij op de stoep bij het kinderboekenmuseum.

De nieuwe tentoonstelling 'Een vijver vol inkt' gaat over het werk van Sieb Posthuma. Een paar jaar geleden kocht ik voor Naïm 'Mr Finney' van Laurentien van Oranje en Sieb Posthuma, maar die stond nog steeds ongelezen in de kast. We haalden 'm er weer uit en vonden deel twee in de bieb.

Op één of andere manier vind ik het lastig om deze boeken levendig voor te lezen. Ik kan er niet helemaal de vinger achter krijgen hoe dat komt... maar de kinderen storen zich er niet aan. De boeken geven wel goede aanknopingspunten om met elkaar in gesprek te gaan, bijvoorbeeld over bewust omgaan met het milieu (deel 1) of asielzoekers (deel 2).
Uit deel 2, waar een eiland onder water komt te staan en de dieren van dat eiland moeten vluchten: "'Laat je maar meedrijven met de stroming, dan komen jullie vast wel ergens terecht waar je aan land kunt gaan. Pas wel op, want er zijn ook plekken waar onbekende dieren niet welkom zijn. Dus waar je ook komt, kijk goed om je heen.' 'Wat kan ons nou gebeuren?' zei Natoeng. 'We doen toch niemand kwaad?' 'Dat weten jullie wel, maar anderen misschien niet,' zei Paradisio glimlachend."

Tussen haakjes, voor een indruk hoe onze overheid met vluchtelingen omgaat, kijk eens 'Uitgezet', vier afleveringen. Kijk dit (eerst) zonder je kinderen. Ook bij ons in de buurt is een zogenaamde gezinslocatie. We zijn zwaar geschokt door de omstandigheden waar deze mensen in leven. Later misschien meer daarover.

Terug naar de voorbereiding op het kinderboekenmuseum. We hebben ook  wat boeken over Rintje gelezen: kleuteravonturen, beleefd door een hondje. Eén van Arins bijnamen is Rintje (A-Rin-tje), dus de naam lag al bekend in het gehoor :). De omgang met elkaar is in de boeken regelmatig een voorbeeld van hoe het niet moet... Gelukkig herkennen ze dat meestal prima en levert het soms weer leuke en waardevolle gesprekken op.

En natuurlijk lazen we 'Kikker' van Max Velthuijs, vanwege de permanente tentoonstelling. Arin is dol op Kikker, kan dat aardig verstaanbaar zeggen en doet dat ook graag :).

Tot slot nog wat plaatjes van ons bezoek aan het kinderboekenmuseum, dat we meteen combineerden met een ontmoeting met een aantal andere thuisonderwijsgezinnen: