Huis met tuin

Wat zijn we vaak blij met onze tuin! Het is heerlijk om een stukje privé-terrein buiten te hebben. De boel ziet er wel wat verwaarloosd uit: tijdgebrek. Of prioriteitgebrek, zeg maar… Maar we genieten van ons plekje en van de oogst die we eruit mogen halen.

Vorige week hebben Ruan en Fabian samen de druiven geplukt.

Een flinke emmer vol was het geworden en Ruan was een goede hulp! Ze kon goed de druiven van de trosjes halen en in de emmer doen. Samen met Papa heeft ze daarna de druiven tot sap verwerkt, en later een deel van het sap tot jam. Leuk, lekker en gezond!

Vandaag hebben Ruan en ik samen wat wortels geoogst voor bij de warme maaltijd. Dat ‘samen’ moet ik nog een beetje leren: nadat ik er drie geplukt had, leek het me wel voldoende en wilde ik weer naar binnen gaan met haar. Maar dat leverde een huilende Ruan op: ‘Ik ben verdrietig dat ik nog geen wortels heb geplukt!’ Even terug dus, en nu eentje eruit getrokken door Ruan, die daarna tevreden hielp met het wassen van de wortels. (Wel waterballet!)

Ook de frambozenstruik is een bron van luxe genot. Kijk voor de lol eens in de supermarkt wat een klein doosje kost! Onze struik levert ook nu nog elke dag zeker 100 gram frambozen. En Ruan weet er wel weg mee.

En wat dacht je van een lekker buitenspeelplekje? Het was heerlijk weer vandaag, maar ik voelde me maar een half mens met mijn druipneus. Wel een half mens met een slecht geweten: als de zon zo lekker schijnt, gaat een goede moeder toch lekker naar buiten met haar kind? Een poging dit te sussen door het weerbericht te checken (‘dan gaan we morgen wel’) liep uit op nog meer gewetenswroeging: kans op neerslag 90% de komende dagen… Wat een uitkomst om haar dan lekker in de zandbak te kunnen zetten! Ze heeft heerlijk taartjes gebakken, kastanjes verstopt en weer opgegraven en bakjes gevuld en geleegd. Met haar gietertje heeft ze daarna de planten in de tuin verwend. (Weer waterballet!)