Tuintomaat (bij voorkeur roze)

Wat een héééérlijk weer! Een verademing om er zo lekker op uit te kunnen. Gisteren hebben we ein-de-lijk ons dierentuinabonnement weer eens gebruikt. Op de fiets erheen kwam ik helemaal in de buitenstemming. 'Zullen we straks wat mooie plantjes gaan halen bij het tuincentrum?' vroeg ik aan Ruan. 'Voor in de potten. Welke kleur bloemen vind jij mooi?' (een vraag naar de bekende weg...) 'ROZE!' zei ze,

en vroeg toen: 'Gaan we dan ook tuintomaat zaaien, net als Uil?'

Tuintomaat, tuintomaat...? TUINKERS :)! 'Dat doen we.'

Eén van de eerste dingen die we met 'ons' zwangerschapsverlof hebben gedaan, is lekker uitgebreid naar de bieb gaan. Ik geniet bij alle activiteiten even extra bewust van nog geen baby hebben om rekening mee te houden... Hij/zij heeft er nog geen probeem mee dat vertrekken bij ons veertig minuten duurt. Dat ligt eerlijk gezegd vooral aan mij: nog even dit, nog even dat, oh, dat moet nog mee, en nog even naar de wc, oh, Ruan ook toch maar even plassen als het aan mij ligt... Ruan is ook niet echt van NU weggaan: die heeft negen van de tien keer ook nog wel een klusje af te maken. Komt mooi uit. Ik kon dus even lekker inspiratie opdoen: hier bij een boekentipslijst van een thuisonderwijsmoeder, en hier op een nog vrij nieuwe boekenblog.

Op de eerste lijst vond ik oa de boeken over Vos en Haas, van Sylvia Vanden Heede. En daarvan vonden we er ook een paar in de bieb! We hebben in het kinderleeshoekje samen een grote stapel gemaakt (met nog een heleboel andere boeken erbij) en ze állemaal voorgelezen. Heerlijk. Ruan houdt ervan om voorgelezen te worden en ik hou van voorlezen. Da's een goeie combi. Maar al weet ik dat kinderen van herhaling houden, het maakt het voor mij een stuk leuker als er weer eens wat nieuws is om voor te lezen. Lang leve de bibliotheek!

Mee naar huis ging 'Het koekboek van Vos en Haas'.

Leuke verhaaltjes én een heleboel recepten erbij. We hebben er nog niks uit klaargemaakt, maar vanochtend dus wel de aangeschafte tuinkerszaadjes gezaaid, net als Uil, de buurman van Vos en Haas.

Binnenkort een update van hoe de zaadjes zich ontwikkelen.

Van de boekenblog was ik het nieuwsgierigst naar 'Dochters! Een handleiding voor vaders' van Gerard Janssen. Daaruit leerde ik onder andere dat Ruans voorkeur voor roze niet (alleen) een nadoen van onze oppasmeiden is, maar 'diep in het meisjesbrein is ingebrand' en dat uit onderzoek blijkt 'dat vrouwen die in hun jeugd niet zijn blootgesteld aan de roze commercie en roze kinderspeelgoed, opvallend genoeg een nog grotere voorkeur voor roze hebben'. Conclusie: 'Het lijkt er dus op dat verzet tegen roze de liefde voor roze juist kan versterken. (...) Dus trek ze zo veel mogelijk roze kleren aan, om de liefde voor roze binnen de perken te houden.'

Het geleerde vandaag direct in praktijk gebracht: Ruans nieuwe schoenen: