Hier thuis was er ongevraagd nog een andere stage: hij kon mooi vast wennen aan thuiskomen in een gezin met kinderen :). (Voor ooit, in de toekomst...) En ook die stage heeft hij met glans gehaald. Hoewel hij toch moe geweest moet zijn van een drukke werkdag en een stevige fietstocht, had hij genoeg energie om een gestruikeld neefje te troosten, met aandacht te proeven van onze zelfgebakken muffins,
voor zijn nichtje tijdens het eten van een kiwi een plaatje van een ander soort kiwi op z'n mobiel te voorschijn te toveren
en ons allemaal te inspireren met filmpjes over Nick Vujicic: een man die zonder armen en benen geboren werd... en een krachtige boodschap verspreidt. (Klik op de link en kijk het filmpje!)
En wat krijg je dan als dank?

(Yep, de kieteldood.)
Kortom, wij hopen dat de volgende stage weer op dezelfde school zal zijn: Bed & Breakfast beschikbaar, net als de functie van gastdocent in ons thuisonderwijsgezin!

1 opmerking:
Onze Elias denkt er ook over om leraar geschiedenis te worden. Waar studeert Fabians broer en hoe oud was hij toen hij aan de studie begon? Dat zijn de prangende vragen, mevrouw, de prangende vragen hier in huize Pollenstein...
Een reactie posten