:)
Nog een paar mooie:
'Dat is eigenlijt mattelijter.'
'Oté?'
'Eraf tutelen.'
'Mag it een toetje?' (gaat het nou om een toetje of een koekje???)
'Mag it oot tomtommer? Letter!'
'Tlaar! Mama, tijt, it but!' (na een grote boodschap)
Inmiddels weet ik van maar liefst drie andere moeders dat hun kind zo met praten begonnen is. Twee daarvan hebben dit tot ongeveer hun vierde verjaardag volgehouden en kunnen inmiddels prima een k uitspreken; eentje is nog geen vier en 'teet' nog vol overgave. Hoe dan ook, wij verstaan Naïm prima en maken ons voorlopig geen zorgen. Al geeft het wel te denken dat al die t=k-kinderen in thuisonderwijsgezinnen opgroeien... Houd je er toch wat aan over, aan zulke eigenwijze ouders? Of praat ik alleen nog maar met thuisonderwijsmoeders?
Voorlopig glimlachen we bij het horen van zijn taaltje, wetende dat we het ooit een beetje zullen gaan missen. Enne, gelukkig gebruiken wij niet dagelijks een 'kruk'.
2 opmerkingen:
Misschien een 'schrale' troost, bij ons sprak M in plaats van de 'l' de 'r' uit. Het was bij ons opretten :)
Beterschap!
Ik had vroeger een meisje in de straat die ook de t voor de k wisselde. Zij ging gewoon naar school ;-) ik denk niet dat dat uitmaakt ;-) Het is bij haar ook goed gekomen, ik weet niet op welke leeftijd.
Mijn vader grapte altijd; zeg nog eens koekkoeksklokje? ;-)
Een reactie posten