Het land van de grote woordfabriek

Soms hoor ik over kinderen die in de bibliotheek net zo lang zoeken tot ze een stapeltje vertrouwde boeken gevonden hebben. Zo niet Ruan en Naïm. Zij leggen alles opzij wat er bekend uitziet: 'Die kennen we al.' Eenmaal thuis worden prentenboeken meestal maar één keer voorgelezen.

De laatste tijd hebben ze het in de bieb niet zelden te druk met spelen om zich te bemoeien met het kiezen van de boeken. Dan heb ik heerlijk de vrije hand om de tas te vullen :)! Tien materialen per persoon, luxe boel hoor. Over een paar weken nog een gratis babypasje erbij (waarom dacht je anders dat we graag een derde kindje wilden? ;)) en een nog vollere tas. (Goed onthouden: nóg beter opletten dat we alles op tijd terugbrengen of verlengen...).

'Het land van de grote woordfabriek' hadden we een hele poos geleden al eens geleend. Ik vind 't een prachtig prentenboek en nam het nog eens mee. En zo leuk: Ruan is er deze keer ook helemaal weg van! Keer op keer pakt ze 'm erbij als we gaan voorlezen. Ik ben benieuwd of 'ie ook opnieuw mee naar huis mag als we 'm over een tijdje weer in de bieb zien.Van mij wel in elk geval.