Met wisselend succes passen we ons aan aan de invloed van seizoenen op ons leven. In de winter soms wat meer schermtijd en natuurlijk zoeken naar uitdagende activiteiten voor binnen; in de zomer juist meer aandacht voor uitjes en sociale contacten (naast het oppaswerk, wat het hele jaar doorloopt).
Ook het gezinsleven zelf kent 'seizoenen', die vragen om aanpassing. Na een seizoen met twee relatief zelfstandige kinderen en een heel fitte zwangere moeder staat er een babyseizoen voor de deur. Een ervaren thuisonderwijsmoeder schreef daar het volgende artikel over: The baby is the lesson. Haar visie helpt me om redelijk ontspannen de komende periode tegemoet te zien. Natuurlijk helpt het daarbij enorm dat Fabians vakantie steeds dichterbij komt!
Ik was alleen even vergeten dat daar nog een seizoen tussen zou kunnen zitten, of althans, hoe je dat seizoen het verstandigst invult: de weken van zwangerschapsverlof. Aan de kinderen had ik keurig uitgelegd: "Dan doen we geen oppaswerk, maar mogen we uitrusten en wachten tot de baby komt." Alleen... de agenda, ingevuld door mij dus, zag er in de eerste verlofweek niet echt uit alsof we gingen uitrusten... Zeven dagen lang élke dag een (thuisonderwijs)uitje, ontmoeting, afspraak, activiteit... Onder andere de AP-thuiswedstrijd in de herhaling,
de kringdag van de kerk,
en wat dacht je van een bezoek aan een biologische boerderij met een grote club andere thuisonderwijzers? We kregen een rondleiding door de bakkerij:
de kinderen mochten zelf broodjes bakken:
Stuk voor stuk leuk en waardevol. Maar al met al toch eh, wat aan de volle kant... Volgens mijn zusje de klassieke verloffout. Sinds een paar weken staan we hier daarom goed op de rem. Uitrusten en wachten tot de baby komt!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten