Aan (bijna) alles is gedacht: ze tekende hardop, en wij keken en luisterden met verwondering toe!
'Hoofje... tree oogjiesj... zo... hier een handje, daar nog een handje... tree oogjiesj...' (kijk maar goed, totaal vier oogjes :)) '... één, tree, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen, tien benen, één, tree, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen. Zo.'
'Is het nu klaar?'
'Nee, er moeten nog wenkbrauwen bij: zo, één, tree... en een hals... zo.'
Klaar!
3 opmerkingen:
Kan niet wáchten totdat ik de baby irl zie ;o)). Móet een wonder zijn :oD
Mirjam :o)
ps: Erg knap hoor, dat ze al zo tekent en erbij vertelt!!
GEWELDIG!
Een reactie posten