Koelbloedig

Toen we vandaag onderweg waren naar een presentatie over koudbloedige dieren, kwamen we een hondje tegen. Ruan rende er zo vlug mogelijk vandaan. Ruan en Naïm zijn allebei bepaald niet dol op honden. Ook andere dieren vinden ze erg spannend. Zelfs voor jonge geitjes gingen ze op de loop tijdens ons laatste bezoek aan de kinderboerderij! Ik verbaas me regelmatig over dit grote verschil met hun dreumestijd: allebei vonden ze dieren toen ontzettend leuk en van angst was geen sprake. We proberen er maar luchtig mee om te gaan en wachten af of er weer een nieuwe fase volgt.

Terug naar het hondje. Het baasje van het hondje was een vriendelijke mevrouw in een rolstoel. Ze zag Ruan de benen nemen en ik vertelde dat ze nogal ontzien is van honden de laatste tijd. De mevrouw zei toen: 'Voor kinderen die bang van honden zijn, kan dit hondje daar een einde aan maken: het is een echte kindervriend!' Ik gaf dat door aan Ruan... en tot mijn verbazing wilde ze het hondje wel even aaien. Wat een zelfoverwinning!

Maar dat was nog niks bij wat ze een half uurtje later tijdens de presentatie liet zien:

Voor wie zijn ogen niet gelooft: ja, dat is echt een vogelspin. Het voelde 'een beetje plakkerig en kietelig', heb ik uit zeer betrouwbare bron vernomen.