naar Pietje kletskous, wat een joch.
Hij kan praten hele uren,
in de klas, daar praat hij nog.
"Pietje," zegt de juffrouw zachtjes,
"steek je tong eens even uit.
O, wat is dat ding versleten,
die houdt het niet lang meer uit."
Pietje kijkt heel even droevig,
maar dan zegt hij met veel pret:
"Juffrouw, 's nachts dan groeit hij zeker,
want ik praat nooit in mijn bed."
Poezie-albumversje, ik ken de auteur niet
Zodra Ruan wakker is, begint ze te babbelen... en daar stopt ze pas mee als ze 's avonds onder zeil gaat! Van wie ze dat toch heeft...
(Hmm, we hebben toch wel een vermoeden: vanavond volgde ik eindelijk de raad van onze tandarts weer eens op: stokeren na het tanden poetsen... en toen kwam Fabian kijken waarom ik toch zo stil was...)
1 opmerking:
hahaha :oD
Mirjam :o)
Een reactie posten